Düşünmek;
hazır cevapları reddetmektir.
Ezberi bozmaktır.
Kalabalığın hızından geri düşmeyi göze almaktır.
Bu yüzden tehlikelidir.
Düşünen biri,
herkese sunulan yolu sorgular.
Kendisine verilen rolü kabul etmez.
“Böyle gelmiş” olana mesafe koyar.
Sistem, düşünen insanı sevmez.
Onu meşgul etmeye çalışır.
Oyalamak ister.
Susturamazsa, gürültüye boğar.
Çünkü düşünmek bulaşıcıdır.
Bir kişi durur,
diğeri de durur.
Ve bir kez duruldu mu,
fazlalık görünür hale gelir.
Karanlık saklamaz.
Ayıklar.